آن میهمان نوازی؛ و این میهمان نوازی! (1)

سلام.

از جایی بازگشته ام. و از میهمان نوازی مردمی که اگر به اندازه تمام عمر درباره معرفتشان بنویسم، باز هم کم است!

از پیش مردمی آمدم که تهمت های ضدّنژادی و بی غیرت بودنشان، مدّتهاست که نقل مجالس و محافل مؤمنین! بوده و هنوز هم کم و بیش هست!

از پیش مردمی آمدم که مرا بالای سرشان می گذاشتند و پاهای کثیف و پر از چرک و خاکم را میشستند و ماساژ میدادند و بر کف آنها بوسه میزدند؛ و لباسهای عرق کرده ام را مجّانی میشستند و اتو می زدند!

از پیش مردمی آمدم که برای خوردن یک لقمه از غذای نذری شان بهم التماس میکردند، و با گریه و زاری ازم خواهش می کردند تا لااقل یک لقمه تناول کنم...

آنجا برای نخستین بار در عمرم احساس کردم که: میتوان بدون تجمّل و چشم و همچشمی، و فخرفروشی و اصل و نسب فروشی! نوکر ائمّه (علیهم الصّلاةوالسلام) بود. امری که سالهاست در میان اخلاق مردم ما گم شده...

من از پیش «عراقی ها» برگشتم!!!

ایران و عراق

همانهایی که وقتی برای زیارت حرم مطهّر حضرت امام رضا (علیه السلام) و حرم حضرت معصومه (سلام الله علیها) به مشهد و قم می آیند، حتّی برای ارائهء سرویس های بهداشتی هم ازشان پول میگیرند!! و در تاکسی ها تا جیبشان را خالی نکنند، ولکن شان نیستند!!

همانهایی که در ایران تا میبینندشان، نمیگویند: «به به! خوش آمدید!» بلکه میگویند: «اَه! باز هم این عربهای چنین و چنان فلان فلان شده آمدند!» و در محترمانه ترین حالت، دقّ و دلی روسپی های ایرانی شاغل در کاباره های دوبی؛ و عقده های فروخوردهء از وهابیهای سلفی جنایتکار عربستان در موسم حج هرسال را سرشان خالی میکنند!!، و همه شان را به چشم یک «صدّام» مینگرند!!! حالا نمیخواهم بگویم چه کسانی...

یک سوآل جدّی از هرکسی که خود را مخاطب این نوشتار می داند و یا اینکه بهش بر میخورد!:

آیا در کشوری که سی و چند سال از انقلاب شکوهمند اسلامی اش گذشته است، و نگاه مقتدرانه و از بالادست به تمامی ابرقدرتهای عالم دارد، این نگاه و رفتار از سوی ایرانیان، نسبت به مردم مظلومی که سالیان سال زیر یوغ دیکتاتوری خشونت بار رژیم بعث صدّامی بودند، و هنوز که هنوز است در جنگ اند و روزانه صدها شهید و مجروح میدهند، اینچنین باید باشد؟!...

ایران و عراق

هنوز یادم نرفته که با چشمان خودم شاهد بودم در مشهد مقدّس چگونه این زوّار غریب (نه فقط عراقی، که لبنانی، بحرینی، سوری و ...) را چطور این هموطنان ما «تیغ» میزدند! وقتی که چندبار به رفتارهایشان اعتراض کردم، در کمال وقاحت گفتند که: «همینه که هست!»، «نمیخوان سرشونو بزنن به دیوار!» «ما اصلاً اینو قبول نداریم! (منظور ساحت مقدّس امام هشتم بود!)» و چیزهای دیگری که قلم از نوشتن آنها شرم دارد. تازه اونجا بود که فهمیدم چرا به امام رضا(ع) میگویند: «امام غریب»...

حالا باز در قم، اوضاع کمی بهتر بود؛ و لااقل به حرمت وجود حوزهء علمیّهء قم و علمای اعلامش، اینگونه مسائل کمتر دیده میشد...

شاید صحیح نباشد که بیش از این، جلو بروم. اگر عفّت کلام اجازه میداد، مینوشتم که بعضی از به اصطلاح هموطنانمان چه کارهایی و چه حرکات ناشایستی را آنهم در بین الحرمین! و زیر گنبد و مضجع شریف ائمّهء اطهار(علیهم الصلاة والسلام) در عتبات عالیات انجام دادند!...

فقط و فقط به خاطر احترام «ایران» و «ایرانی»بودنم، ننوشتمشان...

 

 

_______________________________________________________________

همین مطلب در:

وبسایت «عروج»

وبسایت «عمّارنامه»

/ 8 نظر / 53 بازدید
___________ پری سا __________

سلام انصافا وبلاگ زیبایی دارین.این رو جدی میگم... خوشحال می شوم به دیدار من بیایید لینک ولاگ منو در وبلاگتون قرار بدبد و یک گل به پاسخ این نظر بفرستید تا من هم لینک شما را اضافه کنم www.30you.ir/parisa/

مهدی

سلام نمیشه همه رو به یک چوب روند ولی جوّ غالب همین طوره که می فرمایید. ان شاء الله به خودمون بیایم و اسلام و تشیع و انقلابمون رو با اخلاق خوب در بین جهانیان ترویج بدیم.

سوزستان

سلام عالی نوشتید متاسفانه کار به همینجا هم ختم نمی شود . بلکه در همین پیاده روی اربعین هم تمام احترام و میهمان نوازی مال آن طرف مرز بوده و این طرف مرز راننده هایی که پول خون بابایشان! را از زائرین اباعبدالله می گرفتند تا از مرز به شهرها برسنند. به ایرانی ها رحم نمی کنند چه رسد به عراقی ها!

سلام زیارت قبول محتاج به دعای خیرتان یاحق

سلام شما اطلاعاتی در مورد شهید رضا ثابت تهرانی دارید? مزارشان سمت مزار شهید شریف قنواتی است. ممنون محتاج به دعای خیرتان یا حق

شهید شریف قنوتی

سلام ان شاءالله سلامت باشید.کماکان در انتظار پاسخ زندگینامه شهید ثابت تهرانی هستم. ممنون محتاج به خیرتان یاحق

سلام نکند شهید شده اید؟ خبری از شما نیست.....